Λίμνες – Σκινιάς | Locations

Λίμνες – Σκινιάς

  • MAP
  • LIKE

Στις Λίμνες, κάτω από τη σκιά του λόφου εκεί που άκμαζε η άλλοτε κραταιά Δρηρος ( 8ο – 1ο π.Χ.), είναι η αφετηρία μιας ενδιαφέρουσας διαδρομής. Μια πορεία που ξεδιπλώνεται από το σήμερα και μας φέρνει βήμα βήμα στο παρελθόν. Τα θρησκευτικά μνημεία, τα μοναστήρια, η παραδοσιακή αρχιτεκτονική, οι παραδοσιακές ασχολίες, οι λαϊκές παραδόσεις, όλα ξετυλίγονται μπροστά στα μάτια μας μέσα από το φυσικό τοπίο και τον τρόπο ζωής των κατοίκων της περιοχής.

Η διαδρομή μας εξελίσσεται μέσα στο μοσχοβόλημα της φασκομηλιάς και του κιτρινοφορεμένου ασπάλαθου που μάχεται να καταπατήσει και το υπόλοιπο του αραιοπερπατημένου τώρα πια ημιονικού δρόμου. Λίμνες ή Νικηθιανό – Κέραμος – Άγιος Αντώνιος – Σύρμεσο – Δωριές – Καρύδι – Μ. Αρετίου – Χοντροβολάκοι – Σκινιάς, οικισμοί και χωριά, μοναστήρια και μετόχια. Πάνω από 50 μοναστήρια υπάρχουν στη γύρω περιοχή. Σε πολλά διατηρούνται ακόμα και σήμερα μνημειακά αρχιτεκτονικά σύνολα, που είναι τα παλιά μοναστηριακά μετόχια του Απάνω Μεραμπέλου που εξελίχτηκαν σε χωριά.

Ο τόπος τούτος, η βορειοανατολική γωνιά της Κρήτης έχει τη δική της γεωμορφολογία και φυσιογνωμία. Η ξερολιθιά κυριαρχεί στα τραφογυρίσματα των καλλιεργειών, τις λιθόστρωτες διαδρομές, τις ξερόστερνες, τα αλώνια ως τις δετάδες για το κράτημα της ρουσάς πέτρας. Ασβέστης και κοπανισμένο κεραμίδι σιγούρεψαν το χτήρι για να κρατήσει το αναγκαίο βρόχινο νερό. Πετρώδης και άνυδρος μα με ξεχωριστή ομορφιά τούτος ο τόπος. Δύσκολη η ζωή σε προηγούμενες εποχές που ήταν εξαρτημένη από τη σοδειά του κρασάμπελου, της αμυγδαλιάς, της ελιάς, των δημητριακών, των οσπρίων, του τρύγου της μέλισσας και της τυροκομικής.

Αποστάγματα πολύτιμα αυτού του τόπου τα αρτυμένα από την αλμύρα του κρητικού πελάγους και του ιδρώτα των ανθρώπων του, το λάδι, το γάλα, το μέλι, προϊόντα. Γέννημα και θρέμμα της άνυδρης ρουσάς η αμυγδαλόψυχα, οι βρώσιμες ελιές, το πνιγούρι και το ψωμί. Ποτισμένη από την αλμύρα η μοναδικής θρεπτικής αξίας φυτική και ζωική βρώση. Οι άνθρωποι του τόπου με τα ρόδινα μάγουλα και τις ξερακιανές όψεις με τούτα τα εισοδήματα θραφήκανε και επιβιώσανε μέσα σε δύσκολους καιρούς.

Είναι οι ίδιες ανδρικές κορμοστασιές και οι τσεμπεροφορούσες γυναίκες που βλέπουμε φρεσκοζωγραφισμένες και καδραρισμένες στους χρυσοστρωμένους κάμπους των εικόνων σε βυζαντινές εκκλησίες. Λένε πως ο άνυδρος τόπος έχει πιο έντονη ζωή, η ομορφιά του είναι πιο λιτή πιο προσιτή για να νοιώσεις ευχάριστες στιγμές και για να ανακαλύψεις για λίγο έστω τη χαμένη ευτυχία. Από το Σκινιά η θάλασσα και η ψαροταβέρνα (στα Βλυχάδια ή στο Γυαλό) είναι κοντά. Μη διστάσετε να τα απολαύσετε.

  • Δυσκολία Διαδρομής: Έυκολη